Hoezo ADHD

ADHD (Attention Defecit Hyperactivity Disorder’ is een gedragsstoornis, die gekenmerkt wordt door (o.a) te weinig concentratie en te veel beweegelijkheid. Een wetenschappelijke diagnose is er niet. ADHD zoe een ‘aangeboren hersen-aandoening” zijn, ‘ waarbij sprake is van een biochemische disbalans tussen neurotrasmitters’. Zo’n disbalans is echter nog nooit wetenschappelijk aangetoond. Sterker nog, men heeft zelfs geen idee hoe een ‘normala balans’ eruit ziet…

Toch worden ADHD-‘patiënten” behandeld met (zware) psychiatrische medicijnen, die juist daar werken waar niet bewezen is dat er iets mis is, nameliijk de hersenen. Op basis van het vermoeden dat ADHD een hersenaandoening is,wordt ADHD-‘medicatie’ voorgeschreven, met de verklaring: ” Als de medicatie werkt, heb je ADHD. Zo niet, dans ie er iets anders mis. ” Maar….is dit dan ook zo?

Een ding is duidelijk: onze omgeving is vol leuke en minder leuke afleiding(‘prikkels”) en het hangt er maar net van af hoe je er mee omgaat. Hoe (hoog)- gevoelig ben je hiervoor? De term ‘hooggevoeligheid’ is niet alleen gerelateerd aan wat ‘nieuwentijdskinderen’ wordt genoemd. Er zijn altijd gevoelige kinderen geweest(twintig, dertig, veertig jaar geleden en daarvoor ook al) en deze kinderen werden toen simpelweg ‘druk’ genoemd.

Hooggevoeligheid heeft alles te nakenb met de manier van informatie verwerken, in combinatie met omgevingsinvloeden (externe factoren). Ben je in staat om nieuwe kennis op te nemen, zonder je te laten afleiden door alles om je heen? Ben je meer rationeel (linkerhersenhelft) of meer intuïtief (rechterhersenhelft) ingesteld? Hooggevoeligheid is vaak erfelijk, maar ADHD is geen erfelijke aandoening!

ADHD-gedrag bij deze hoogsensitieve kinderen wordt vooral veroorzaakt doordat zij hun omgeving haarfijn aanvoelen, sterker nog, niets ontsnapt aan hun aandacht… Dat geeft een boel drukte ‘ in het hoofd’ en daaruit voortvloeiend (erg) druk gedrag.
Maar… niet ieder hoogsensitief kind vertoont ADHD_gedrag en niet ieder kind dat ADHD-gedrag vertoont is hoogsensitief.

In Hoezo ADHD? wordt op al deze aspecten dieper ingegaan en worden alternatievev geboden voor ADHD-medicatie, zoals 52 Tips van de week, waarmee je je kind zelf kunt begeleiden en samen kunt leren omgaan met ADHD.

Zomaar een passage
Wegens gevoeligheid (iedereen heeft immers gevoel) reageren we emotioneel op bepaalde gebeurtenissen en hebben we soms moeite bepaalde ervaringen te verwerken. Wanneer iemand hooggevoelig is, dus gevoeliger dan gemiddeld, zal deze emotionele reactie nog heftiger zijn. Zeker wanneer het ervaringen zijn van traumatische aard. Vaak gaat men dan ook over op psychotherapie en/of gedragstherapie, wat naar mijn idee nuttig is, omdat dan de persoon in kwestie (ik spreek bewust niet van patient, omdat iedereen emoties en gevoelens heeft) op deze manier leert anders met gevoelens en emoties om te gaan, anders te leren denken en reageren en daarbij het verleden te verwerken. Dit werkt naar mijn idee vele malen beter dan gevoelens wegdrukken met een pil. Het is mijns inziens beter een jaar te worstelen met verdriet of woede dan een groot deel van het leven verslaafd te zijn aan zware medicijnen met alle bijwerkingen van dien.

om eem emtionele reactie direct te bestempelen als een ‘stoornis’ vind ik persoonlijk gewoon te ver gaan. Bij ADHD reageren kinderen heel sterk op prikkels uit hun omgeving. Dit kan voorkomen wanneer kinderen zich in een problematische situatie bevinden, maar zelfs wanneer er geen sprake is van een problematische leefsituatie, kunnen heel gevoelige kinderen toch snel overprikkeld raken door hun omgeving. Bijvoorbeeld in een drukke klas, in een speeltuin, pretpark, op de kermis waar veel mensen rondlopen en harde muziek wordt gedraaid (en ook nog door elkaar) maar ook gewoon thuis in een gezin met bijvoorbeeld meerdere (drukke) kinderen, waar veel bezoek over de vloer komt, veel (harde) muziek wordt gedraaid, etc. Ik geloof dat ADHD voornamelijk veroorzaakt wordt door de gevoeligheisreacties, al dan niet in combinatie met een temperamentvol karakter. De ene persoon is gevoeliger dan de andere, trekt zich meer aan dan een ander, staat misschien van nature al meer open’voor prikkels uit zijn omgeving waarop hij/zij op een bepaalde manier reageert.

Onze mening
De schier hoeveelheid boeken, waaronder de titel ‘Zit stil’ (aanbevolen bij de mediatieve cursus Omgaan met je kind en ADHD) zijn deze recensent niet onbekend. Zelfs de ‘verschijnselelen’ van ADHD herken ik zelf ook terdege als ik naar mijn zoon en mezelf kijk met een meer analytische blik. Tot zover lijkt alles in kannen en kruiken te vertoeven echter de dwang vanuit de officiele instanties om maar zo snel mogelijk met medicatie van start te gaan, wekt alleen weerzin en vragen op die onbeantwoord blijven. Waarom een kind willen uitzetten als met een positieve instelling en andere visie zoveel meer te bereikien valt. Je moet jezelf maar eens afvragen, en ik spreek hier wederom over een persoonlijke ervaring, of het een juiste weg is als je kind van de ‘officiële’ symptomenlijst er maar drie heeft en toch het etiket ADHD voor zijn leven opgeplakt krijgt.’
Wat in het boek het meest aanspreekt zijn de linken die de auteur legt met hyper- of hooggevoeligheid. Vaak zijn deze overduidelijk aanwezig maar zozeer niet erkend of herkend door diegene die de diagnose stelt omdat er een stuk ervaring of kennis en inzicht ontbreekt. Alleen als je al kijkt naar de huidige maatschappij met zijn hoge werkdruk en het steeds meer vergen van diverse verschillende disicplines zou je eerder verwachetn dan mensen en kinderen een betere plek krijgen en meer begrepen en gewaardeerd worden. In het boek worden aan de hand van 52 weektips andere inzichten gegeven omtrent het omgaan met ADHD. Voor elke ouder en veel situaties zijn deze tips uiterst bruikbaar te noemen. De auteur zet hierbij elk weldenkend mens aan het denken en je kan bijna niet anders dan verleid worden om de stappen, de dagevoluaties en het totale leerproces tot je te nemen, in de strijd tegen de veroordeling “ADHD”. Want elk kind en ook elke volwassenen heeft geen baat bij een levenslang etiket en onnodige medicatie…